Bollukla İlişkin: Emeğine Nasıl Davranıyorsun?

Bolluk üzerine konuşurken çoğu zaman ne kadar kazandığımızı veya ne kadar kazanmak istediğimizi anlatırız. Oysa günlük hayatımızda kaynaklarla kurduğumuz ilişkinin başka ayrıntıları da vardır. Bir işe ayırdığın zamanı hesaba katıyor musun? Ücretini söylerken yaptığın işi küçültüyor musun? Dinlenirken çalışmadığın her dakikayı kayıp gibi mi görüyorsun? Bu sorular, yalnızca para miktarına değil, emeğine nasıl yaklaştığına da bakmayı sağlar.

Bolluk rezonansı ifadesini burada maddi sonuçları yöneten bir enerji yasası gibi kullanmıyorum. Para, emek, zaman ve sahip olduğun kaynaklarla ilişkini düşünmek için bir başlık olarak ele alıyorum. Gelir üzerinde çalışma koşulları, ekonomik durum, fırsatlara erişim ve pek çok başka etken vardır. Maddi bir güçlüğü yalnızca düşünce biçimine bağlamak, kişinin taşıdığı yükü artırabilir. Daha gerçekçi bir başlangıç, koşullarını görmek ve kendi etki alanındaki küçük seçimleri ayırmaktır.

Örneğin bir iş teklifine fiyat verirken yalnızca işin görünen kısmını hesapladığını düşün. Hazırlık, yazışmalar, değişiklikler ve teslim sonrası destek de zaman ister. Bunları hiç hesaba katmadığında iş bittiğinde neden yorulduğunu veya neden kazancın yetersiz kaldığını anlamak zorlaşabilir. Emeğine değer vermek, yalnızca daha yüksek bir sayı söylemek değildir. İşin kapsamını açıklaştırmak, hangi hizmeti sunduğunu ve hangi koşullarda çalışabileceğini belirlemek de bunun bir parçasıdır.

Ben böyle bir konuyu düşünürken önce tahminlerimi somutlaştırmayı önemserim. Bir işe gerçekten ne kadar zaman ayırıyorum? Hangi giderler ona eşlik ediyor? Nerede sınır koymadan devam ediyorum? Bunları yazmak, kendimi daha değerli hissetmeye çalışmaktan önce, emeğimi daha doğru görmeme yardımcı olur. Bazen değiştirilebilecek şey ücret değil, belirsiz bir teslim tarihi veya sınırsız bırakılmış bir görevdir. Küçük bir anlaşmanın netleşmesi de çalışma hayatında önemli bir fark yaratabilir.

Kaynaklarına bakarken yalnızca eksikleri saymamaya da çalışabilirsin. Kullanabildiğin bir beceri, destek alabileceğin bir kişi, geliştirmek için ayırabileceğin bir zaman vardır. Bunları görmek, güçlükleri yok saymak anlamına gelmez. Önündeki seçenekleri daha açık değerlendirmektir. Bir sayfaya mevcut kaynaklarını, karşılaman gereken ihtiyaçları ve bu hafta atabileceğin tek bir adımı yaz. Adımın büyük olması gerekmez: bir görüşme yapmak, giderlerini gözden geçirmek veya bir işin kapsamını yazılı hâle getirmek olabilir.

Bolluk niyeti tek başına gelir garantisi sunmaz. Fakat seni kendi emeğine daha dikkatli bakmaya çağırabilir. Sürekli daha fazlasını yapmaya çalışırken elindekini nasıl kullandığını fark etmek, bazen yeni bir başlangıcın kendisidir. Kendine şunu sor: Daha fazla kaynak istediğim kadar, mevcut zamanımı ve emeğimi de koruyor muyum? Yanıtın seni suçlayan bir cümleye değil, yapılabilir bir seçime götürsün. Çünkü kendine daha özenli davranmak, koşullar zor olsa bile küçük bir yerden başlayabilir.